Friday, December 18, 2009

ബുദ്ധ മത ക്ഷയത്തിനു പിന്നിലെ വംശീയ ഘടകം.




ക്രിസ്തുവിനു മുന്‍പുതന്നെ കേരളദേശത്ത് ബുദ്ധമതം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.അശോകന്‍ ശ്രീ ലങ്കയില്‍ എത്തിച്ച മതം അവിടെ പ്രചാരം നേടിയ ശേഷമാണ് ഇവിടെയെത്തുന്നത്.ലങ്കയിലെ ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും ആസ്ട്രലോയിദ് വിഭാഗക്കാരാണ്.(സിംഹള ഭൂരിപക്ഷം ആസ്ട്രലോയ്ടുകള്‍ തന്നെ.)അസ്ട്രലോയിദ് വിഭാഗക്കാരായ ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളും അനുയായികളും ആണ് കേരളത്തില്‍ മതം പ്രചരിപ്പിച്ചത്.കേരളത്തിലെ ആസ്ട്രലോയിടുകളില്‍ ഒരു വിഭാഗം ബുദ്ധ മതക്കാരായി മാറി.കാവുകളില്‍ ആരാധന നടത്തിവന്നവര്‍ ആലയങ്ങളില്‍ ആരാധന നടത്തുന്ന രീതിയിലേക്ക് വഴിമാറുന്നത്‌ ഇക്കാലത്താണ്.ബുധമതക്കാര്‍ക്ക് ഇവിടെ പ്രകടമായ ഒരു ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് അക്കാലത്ത് കഴിയുകയുണ്ടായി. എന്നാല്‍,കാലക്രമേണ അവരുടെ ഇടയില്‍ ഉണ്ടായ വേര്‍തിരിവുകളും,അപചയങ്ങളും ബുദ്ധ മതത്തോട് ജനങ്ങളില്‍ വിമുഖത വളര്‍ത്തി.ഇക്കാലത്താണ്(ഏതാണ്ട് മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം)സങ്കര വര്‍ഗ ബ്രാഹ്മണരുടെ ആദ്യ സന്ഖങ്ങള്‍ തന്ത്ര മന്ത്ര തട്ടിപ്പുകളുമായി ഇവിടെ എത്തുന്നത്‌.ആസ്ട്രലോയിടുകളുടെ പ്രാചീന സമ്പ്രദായത്തോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ബഹു ദൈവ വിശ്വാസവുമായാണ് അവരെതുന്നത്."സായിപ്പിന് മുന്നില്‍ കവാത്ത് മറന്ന "ആസ്ട്രലോയിടുകള്‍ അത്തരക്കാരുടെ അടിമകളായ കഥ നാം നേരത്തെ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.ആസ്ട്രലോയിദ് നാട് വാഴികള്‍ അവരെ കാവുകളുടെയും ബുദ്ധ വിഹാരങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം എല്പിച്ചതോടെ ബുദ്ധ മതത്തിന്റെ ശവപ്പെട്ടിയില്‍ ആദ്യ ആണി അടിക്കപ്പെട്ടു.ബുദ്ധ വിഹാരങ്ങളിലെ ആരാധനക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കിവന്ന ആസ്ട്രലോയിടുകളെ അവര്‍ നൂലിട്ടു ബ്രാഹ്മണര്‍ ആക്കി കൂടെ കൂട്ടി.എതിര്‍ത്തവരെ നാട് വാഴികളുടെ സഹായത്തോടെ വക വരുത്തി.കാലക്രമേണ ബുദ്ധ പ്രതിമകള്‍ എടുത്തു മാറ്റി ഹിന്ദു ദൈവ പ്രതിഷ്ടകളിലൂടെ അവര്‍ ആരാധനാലയങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍ സമ്പൂര്‍ണ നിയന്ത്രണം നേടി.പില്‍ക്കാല ചരിത്രമെല്ലാം നമുക്ക് അറിവുള്ളതാണല്ലോ.(ശബരി മല,കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍,ചേര്‍ത്തല,ചെട്ടികുളങ്ങര,തുടങ്ങി നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ പണ്ട് ബുദ്ധ വിഹാരങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു എന്നതോര്‍ക്കുക.)


ബുദ്ധമതം ക്ഷയിച്ചതിനു പിന്നിലെ വംശീയ സ്വാധീനം എന്തെന്ന് നമുക്ക് പരിശോധിക്കാം.


ശ്രീ ലങ്കയിലെ ആസ്ട്രലോയിദ് വംശജരാണ്‌ ഇവിടുത്തെ ആസ്ട്രലോയിടുകള്‍ക്കിടയില്‍ മതം പ്രചരിപ്പിച്ചത്.കുറേക്കാലം അവര്‍ അത് കൊണ്ട് നടന്നെങ്കിലും തൊലി വെളുപ്പുള്ള സങ്കര വര്‍ഗക്കാരന്റെ മതമാണ്‌ അവര്‍ക്ക് പില്‍കാലത്ത് സ്വീകാര്യമായത്‌.ആസ്ട്രലോയിടുകളുടെ വെളുപ്പിനോടുള്ള വിധേയത്വമാണ് നമുക്കിവിടെ കാണാനാകുന്നത്.തങ്ങളെ പോലുള്ള തവിട്ടു നിറക്കാരുടെ ശരണ മന്ത്രങ്ങളെ കാള്‍ അവര്‍ക്ക് പഥ്യമായി തോന്നിയത് വെള്ള തൊലിക്കാരുടെ വേദം ഓതല്‍ ആയിരുന്നു എന്ന് സാരം.ബുദ്ധ മതത്തിനുണ്ടായഅപച്ചയതോടോപ്പമോ അതിനേക്കാള്‍ ഏറെയോ ഈ മതം ഇവിടെ ക്ഷയിച്ചതിനു പിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത് ഈ വംശീയ ഘടകം തന്നെ.


പിന്‍ കുറിപ്പ്.
വെളുത്ത നിറം കുറഞ്ഞവര്‍ കൂടിയവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കവാത്ത് മറക്കുന്നതാണ് ഇന്ത്യാ ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.കച്ചവടക്കാരായ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ സര്‍വതും അടിയറ വച്ച ചരിത്രമുള്ളവര്‍ ആണല്ലോനമ്മള്‍.


References:-
  • Armstrong, Karen (2001). Buddha. Penguin Books. p. 187. ISBN 0-14-303436-7.
  • Bechert, Heinz & Richard Gombrich (ed.) (1984). The World of Buddhism, Thames & Hudson.
  • Buswell, Robert E. (ed.) (2003). Encyclopedia of Buddhism. MacMillan Reference Books. ISBN 978-0028657189.
  • Coogan, Michael D. (ed.) (2003). The Illustrated Guide to World Religions. Oxford University Press. ISBN 1-84483-125-6.
  • Cousins, L. S. (1996). "The Dating of the Historical Buddha: A Review Article". Journal of the Royal Asiatic Society Series 3 (6.1): 57–63. http://indology.info/papers/cousins/. Retrieved 2007-07-11. ; reprinted in Williams, Buddhism, volume I; NB in the online transcript a little text has been accidentally omitted: in section 4, between "... none of the other contributions in this section envisage a date before 420 B.C." and "to 350 B.C." insert "Akira Hirakawa defends the short chronology and Heinz Bechert himself sets a range from 400 B.C."
  • Davidson, Ronald M. (2003). Indian Esoteric Buddhism: A Social History of the Tantric Movement. New York: Columbia University Press. ISBN 0231126190.
  • de Give, Bernard (2006). Les rapports de l'Inde et de l'Occident des origines au règne d'Asoka. Les Indes savants. ISBN 2846540365.
  • Donath, Dorothy C. (1971). Buddhism for the West: Theravāda, Mahāyāna and Vajrayāna; a comprehensive review of Buddhist history, philosophy, and teachings from the time of the Buddha to the present day. Julian Press. ISBN 0-07-017533-0.
  • Embree, Ainslie T. (ed.), Stephen N. Hay (ed.), Wm. Theodore de Bary (ed.), A.L. Bashram, R.N. Dandekar, Peter Hardy, J.B. Harrison, V. Raghavan, Royal Weiler, and Andrew Yarrow (1958; 2nd ed. 1988). Sources of Indian Tradition: From the Beginning to 1800 (vol. 1). NY: Columbia U. Press. ISBN 0-231-06651-1.
  • Gethin, Rupert (1998). Foundations of Buddhism. Oxford University Press. ISBN 0-19-289223-1.
  • Gombrich, Richard F. (1988; 6th reprint, 2002). Theravāda Buddhism: A Social History from Ancient Benares to Modern Colombo (London: Routledge). ISBN 0-415-07585-8.
  • Harvey, Peter (1990). An Introduction to Buddhism: Teachings, History and Practices. Cambridge University Press. ISBN 0-52-131333-3.
  • Gunaratana, Bhante Henepola (2002). Mindfulness in Plain English. Wisdom Publications. ISBN 0-86171-321-4. Also available on this websites: saigon.com urbandharma.org vipassana.com
  • Gyatso, Geshe Kelsang. Introduction to Buddhism: An Explanation of the Buddhist Way of Life, Tharpa Publications (2nd. ed., 2001, US ed. 2008) ISBN 978-0-9789067-7-1
  • Indian Books Centre. Bibliotheca Indo Buddhica Series, Delhi.
  • Juergensmeyer, Mark (2006). The Oxford Handbook of Global Religions. Oxford Handbooks in Religion and Theology. Oxford University Press. ISBN 978-0195137989.
  • Keown, Damien and Charles S Prebish (eds.) (2004). Encyclopedia of Buddhism (London: Routledge). ISBN 978-0-415-31414-5.
  • Kohn, Michael H. (trans.) (1991). The Shambhala Dictionary of Buddhism and Zen. Shambhala. ISBN 0-87773-520-4.
  • Lamotte, Étienne (trans. from French) (1976). Teaching of Vimalakirti. trans. Sara Boin. London: Pali Text Society. XCIII. ISBN 0710085400.
  • Lowenstein, Tom (1996). The Vision of the Buddha. Duncan Baird Publishers. ISBN 1-903296-91-9.
  • Morgan, Kenneth W. (ed), The Path of the Buddha: Buddhism Interpreted by Buddhists, Ronald Press, New York, 1956; reprinted by Motilal Banarsidass, Delhi; distributed by Wisdom Books
  • Nattier, Jan (2003). A Few Good Men: The Bodhisattva Path according to The Inquiry of Ugra (Ugrapariprccha). University of Hawai'i Press. ISBN 0-8248-2607-8.
  • Rahula, Walpola (1974). What the Buddha Taught. Grove Press. ISBN 0-8021-3031-3.
  • Ranjini. Jewels of the Doctrine. Sri Satguru Publications.
  • Robinson, Richard H. and Willard L. Johnson (1970; 3rd ed., 1982). The Buddhist Religion: A Historical Introduction (Belmont, CA: Wadsworth Publishing). ISBN 0-534-01027-X.
  • Ito, Shinjo (2009). Shinjo:Reflections. Somerset Hall Press.
  • Sinha, H.P. (1993). Bhāratīya Darshan kī rūprekhā (Features of Indian Philosophy). Motilal Banarasidas Publ.. ISBN 81-208-2144-0.
  • Skilton, Andrew (1997). A Concise History of Buddhism. Windhorse Publications. ISBN 0904766926. http://books.google.com/books?id=GEKd4iqH3C0C&dq=history+of+buddhism.
  • Smith, Huston; Phillip Novak (2003). Buddhism: A Concise Introduction. HarperSanFrancisco. ISBN 978-0060730673.
  • Thanissaro Bhikkhu (2001). Refuge: An Introduction to the Buddha, Dhamma, & Sangha (3rd ed., rev.).
  • Thich Nhat Hanh (1974), The Heart of the Buddha's Teaching, Broadway Books ISBN 0-7679-0369-2.
  • Thurman, Robert A. F. (translator) (1976). Holy Teaching of Vimalakirti: Mahayana Scripture. Pennsylvania State University Press. ISBN 0-271-00601-3.
  • White, Kenneth (2005). The Role of Bodhicitta in Buddhist Enlightenment Including a Translation into English of Bodhicitta-sastra, Benkemmitsu-nikyoron, and Sammaya-kaijo. The Edwin Mellen Press. ISBN 0-7734-5985-5.
  • Williams, Paul (1989). Mahayana Buddhism: the doctrinal foundations. London: Routledge.
  • Williams, Paul (ed.) (2005). Buddhism: Critical Concepts in Religious Studies, 8 volumes, Routledge, London & New York.
  • Williams, Paul with Anthony Tribe (2000). Buddhist Thought (London: Routledge). ISBN 0-415-20701-0. Retrieved 29 Nov 2008 from "Google Books".
  • Yamamoto, Kosho (translation), revised and edited by Dr. Tony Page. The Mahayana Mahaparinirvana Sutra. (Nirvana Publications 1999-2000).
  • Yin Shun, Yeung H. Wing (translator) (1998). The Way to Buddhahood: Instructions from a Modern Chinese Master. Wisdom Publications. ISBN 0-86171-133-5.

5 comments:

പാര്‍ത്ഥന്‍ said...

വെളുപ്പിനോടുള്ള ആഭിമുഖ്യം ഇന്നും നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും പോയിട്ടില്ല.
താങ്കൾ താങ്കളുടെ ഇണയെ (കാമുകിയെ/ഭാര്യയെ) തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ശരീരത്തിന്റെ നിറത്തിൽ ഇന്നും വെളുപ്പിന് ആകർഷണീയത കൂടുതൽ തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, താങ്കളുടെ കണക്കനുസരിച്ച് 17 നൂറ്റാണ്ടിനുശേഷവും അക്കാര്യത്തിൽ മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല എന്നു പറയേണ്ടി വരും.

ഈ വിധേയത്വം സ്വന്തം മനസാക്ഷിയോടും ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്കുന്നത് നല്ലതാണ്.

പാമരന്‍ said...

താങ്കള്‍ പറയുന്നത് തന്നെയാണ് ഞാനും പറഞ്ഞത്.ആസ്ട്രലോയിദ് വംശജരുടെ ദൌര്‍ബല്യമാണ് വെള്ള തൊലി.നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ നീണ്ട അടിമത്വം അവര്‍ക്ക് പേറേണ്ടി വന്നത് ഈ ദൌര്‍ബല്യം മൂലമാണ്. (ദയവായി ആദ്യ പോസ്റ്റ്‌ വായിക്കുക.)

പാമരന്‍ said...

link to the first post...http://samoohyam.blogspot.com/2009/11/blog-post.html

Anoop Pattat said...

Hi Pamu,

Good post, I came here through a forum in Orkut..

But one doubt though, All your postulates are based on one assumption namely the attraction of the Astroloids towards the white skin (Caucasian feature). Any scientific basis for this phenomenon?

thanks

പാമു. said...

പ്രിയ അനൂപ്‌.
എന്റെ പരിമിതമായ അറിവില്‍ ,അതിനു ശാസ്ത്രീയത ഒന്നുമില്ല.ചരിത്രപരമായി അങ്ങനെ കണ്ടുവരുന്നു.ആകര്‍ഷകത്വതോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ മനശാസ്ത്രപരമായ താല്പര്യമായിരിക്കാം അതിനു പിന്നില്‍.അസ്ട്രലോയിടുകള്‍ക്ക് മാത്രമല്ല,നെഗ്രൂയിടുകള്‍ക്കുമുണ്ട്‌ ഈ അടിമത്വ മനോഭാവം.കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ കാണുക... http://www.orkut.co.in/Main#Community?cmm=25971459